Historia grup organizowanych dla kobiet – ofiar przemocy rozpoczyna się wraz z powstawaniem pierwszych ośrodków dla kobiet doświadczających przemocy. Ideą jaka przyświeca po dziś dzień miejscom takim jak Ośrodki Interwencji Kryzysowej czy schroniska dla kobiet jest pomoc w dokonywaniu zmian w życiu poszkodowanych, radzenie sobie z lękiem przed agresorem, szukanie pracy, mieszkania. Z czasem odkryto, że uczestnictwo w grupach wsparcia powoduje wiele głębsze zmiany: daje poczucie bezpieczeństwa, przyczynia się do odbudowy zaburzonych relacji z otoczeniem, pozwala przezwyciężyć izolację. Pomoc w formie spotkań grupowych wzmacnia także szacunek kobiety do siebie samej, uwalnia z poczucia winy, pogłębia wiedzę o prawnych, socjalnych oraz medycznych możliwościach uzyskania pomocy w konkretnej sytuacji. W ramach Ośrodków Interwencji Kryzysowej przyjmują czasem także psycholodzy i psychoterapeuci, z którymi możliwa jest indywidualna psychoterapia.
Duże znaczenie w organizowaniu grupy wsparcia dla kobiet ma fakt, iż terapeuci dbają o respektowanie zasad szczerości i otwartości, przy zachowaniu prawa do ochrony prywatności. Każda z uczestniczek powinna mieć prawo do swobodnego wypowiedzenia się, bez wzajemnego krytykowania się i oskarżeń. Wszyscy maja takie same prawa, nie ma hierarchii związanej z wykształceniem, doświadczeniem czy statusem społecznym.
Grupa oddziałuje na uczestników poprzez prowokowanie do zmiany sposobu reagowania i własnych postaw. Rozwijanie umiejętności psychologicznych odbywa się poprzez udział np. w treningu asertywności czy treningu tożsamości płciowej. Tematami często powracającymi na spotkaniach są stereotypy dotyczące stosowania przemocy wobec kobiet. Tu ważna jest praca terapeutów nad dyskutowaniem utartych przekonań, które przyczyniają się do wchodzenia w rolę ofiary przemocy.
W efekcie kobiety uświadamiają sobie, iż mają prawo do szacunku, wolności i godności osobistej, i że przede wszystkim, to one same poprzez własne działania są w stanie zmienić swoje życie.